انجمن مهندسی دریایی ایران در سرمقاله تازه‌ترین شماره نشریه ارگان خود، با تأكید بر ضرورت انتقال سفارش و پروژه‌های دریایی كشور به صنایع دریایی داخلی تأكید كرد: نمی‌توان انتظار داشت كه میلیاردها دلار پروژه صنعتی كشور براحتی و تنها با یك سفر به امضاء برسند و در كره یا چین تبدیل به آموزش، پژوهش، توسعه اقتصادی و صنعتی گردند و آن وقت، از مراكز داخلی انتظار داشت كه خود، خود را تقویت كنند تا به سطح كره و چین برسند!

 در بخشی از سرمقاله نشریه «مهندسی دریا» مورخ بهمن ماه 88 كه با عنوان «توسعه از چه مسیری؟» منتشر شده، آمده است: در بخش دریایی كشور، ابزار و عوامل مختلفی می‌توانند بر پیشرفت و بهبود تأثیرگذار باشند. از آن جمله، می‌توان به كیفیت و كمیت آموزش‌های تخصصی، سخت‌افزارها، تحقیقات و قناوری‌های نو، حمایت‌های مالی و بیمه‌ای و بسیاری دیگر از موارد اشاره كرد.

نویسنده با بیان اینكه «خوشبختانه، در قانون حمایت و توسعه صنایع دریایی به بسیاری از عوامل فوق توجه شده و امید است، در آینده نزدیك شاهد تأثیرات مثبت این قانون باشیم»، می‌افزاید: اما آنچه كه بالاتر و مهمتر از عوامل فوق باید بدان توجه شود، بازار و نیازهای خود كشور است.

نشریه مهندسی دریا تأكید دارد: مسلما، ارزش این بازارها اصلا قابل مقایسه با عوامل دیگر نبوده و خود به تنهایی می‌تواند باعث فراهم شدن بسیاری از عوامل گفته شده، باشد. به عبارتی، سفارش و پروژه‌های كشور در حوزه صنایع دریایی را می‌توان به لوكوموتیوی تشبیه كرد كه واگن‌های دیگر این حوزه را به دنبال خود خواهد كشید.

این نشریه همچنین با اشاره به اهمیت اجرای قانون حداكثر استفاده از توان داخل در صنایع دریایی كشور می‌افزاید: جزئیات این قانون بسیار دقیق بوده و روش بسیار مؤثری برای حمایت و پشتیبانی صنایع داخلی است.

نویسنده با انتقاد از جریاناتی كه با یك سفر، قراردادهایی را با چین و كره می‌بندند و سپس انتظار توسعه صنعت كشور را دارند؛ می‌پرسد: براستی آیا كشورهای توسعه‌یافته نیز، بازارها و نیازهای خود را به‌سادگی به ما یا دیگران ارائه داده‌اند یا حداكثر سعی خود را نموده‌اند كه در سریع‌ترین وقت، در آن حوزه متكی به خود باشند و صنایع خود را حمایت كنند؟